Parafia

Pneuma

          MAJ - CZERWIEC 2020                                                                                      nr 75

 

Przemówienie Ojca świętego Franciszka gdzie modlił się na pustym placu św. Piotra

„Gdy zapadł wieczór” (Mk 4, 35). Tak zaczyna się usłyszana przez nas Ewangelia. Od tygodni wydaje się, iż zapadł wieczór. Na naszych placach, ulicach i miastach zebrały się gęste ciemności; ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką, która paraliżuje wszystko na swej drodze. Czuje się je w powietrzu, dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy. Podobnie jak uczniów z Ewangelii ogarnęła nas niespodziewana i gwałtowna burza. Uświadomiliśmy sobie, że jesteśmy w tej samej łodzi, wszyscy słabi i zdezorientowani, ale jednocześnie ważni, wszyscy wezwani do wiosłowania razem, wszyscy potrzebujący, by pocieszać się nawzajem. Na tej łodzi... jesteśmy wszyscy. Tak jak ci uczniowie, którzy mówią jednym głosem i wołają w udręce: „giniemy” (w. 38), tak i my zdaliśmy sobie sprawę, że nie możemy iść naprzód każdy na własną rękę, ale jedynie razem.

Łatwo odnaleźć się w tym opowiadaniu. To, co trudno zrozumieć, to postawa Jezusa. Podczas gdy uczniowie są naturalnie zaniepokojeni i zrozpaczeni, On przebywa na rufie, w tej części łodzi, która idzie na dno jako pierwsza. I co czyni? Mimo rozgardiaszu śpi spokojnie, ufając Ojcu – to jedyny raz w Ewangelii, gdy widzimy Jezusa śpiącego. Kiedy następnie został zbudzony, uciszywszy wiatr i wody, zwraca się do uczniów z tonem wyrzutu: „Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?” (w. 40).

Postarajmy się to zrozumieć. Na czym polega brak wiary uczniów, w odróżnieniu od ufności Jezusa? Oni nie przestali w Niego wierzyć, istotnie, wzywają Go. Ale zobaczmy, jak Go wzywają: „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?” (w. 38). Nie obchodzi Cię to: myślą, że Jezus się nimi nie interesuje, że się o nich nie troszczy. Wśród nas, w naszych rodzinach, jedną z rzeczy, która boli najbardziej, jest to, kiedy słyszymy: „Czy tobie na mnie nie zależy?”. To zdanie boli i rozpętuje burze w sercach. Musiało też wstrząsnąć Jezusem. Bo nikomu nie zależy na nas bardziej, niż Jemu. Istotnie, kiedy został wezwany, natychmiast ocalił swoich załamanych uczniów.

Burza odsłania naszą bezradność i odkrywa te fałszywe i niepotrzebne pewniki, z jakimi zbudowaliśmy nasze programy działania, nasze plany, nasze nawyki i priorytety. Pokazuje nam, jak uśpiliśmy i porzuciliśmy to, co karmi, podtrzymuje i daje siłę naszemu życiu i naszej wspólnocie. Burza odsłania wszystkie postanowienia, by „zapakować” i zapomnieć o tym, co karmiło dusze naszych narodów; wszystkie te próby znieczulenia pozornie „zbawczymi” nawykami, niezdolnymi do odwoływania się do naszych korzeni i przywoływania pamięci naszych starszych, pozbawiając nas tym samym odporności niezbędnej do stawienia czoła przeciwnościom losu.

Wraz z burzą opadła maska tych stereotypów, za pomocą których ukrywaliśmy nasze „ego”, stale się martwiąc o własny obraz. Po raz kolejny odkryto tę (błogosławioną) wspólną przynależność, od której nie możemy uciec: przynależność jako braci.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Panie, dziś wieczorem Twoje Słowo uderza i dotyka nas wszystkich. W tym naszym świecie, który kochasz bardziej niż my, ruszyliśmy naprzód na pełnych obrotach, czując się silnymi i zdolnymi do wszystkiego. Chciwi zysku, daliśmy się pochłonąć rzeczom i oszołomić pośpiechem. Nie zatrzymaliśmy się wobec Twoich wezwań, nie obudziliśmy się w obliczu wojen i planetarnych niesprawiedliwości, nie słuchaliśmy wołania ubogich i naszej poważnie chorej planety. Nadal byliśmy niewzruszeni, myśląc, że zawsze będziemy zdrowi w chorym świecie. Teraz, gdy jesteśmy na wzburzonym morzu, błagamy cię: „Zbudź się Panie!”.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?” Panie, kierujesz do nas apel, apel o wiarę. Nie polega ona na tym, żeby być przekonanym, że istniejesz, ale na tym, by przyjść do Ciebie i zaufać Tobie. W tym Wielkim Poście rozbrzmiewa Twój naglący apel: „Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem” (Jl 2, 12). Wzywasz nas, byśmy wykorzystali ten czas próby jako czas wyboru. Nie jest to czas Twojego sądu, ale naszego osądzenia: czas wyboru tego, co się liczy, a co przemija, oddzielenia tego, co konieczne od tego, co nim nie jest. Jest to czas przestawienia kursu życia ku Tobie, Panie, i ku innym. I możemy spojrzeć na wielu przykładnych towarzyszy drogi, którzy w obliczu strachu zareagowali oddając swoje życie. To sprawcza moc Ducha wylana i ukształtowana w odważnych i wielkodusznych aktach poświęcenia się. Jest to życie Ducha zdolne do wyzwolenia, docenienia i ukazania, że nasze życie jest utkane i podtrzymywane przez zwykłych ludzi - zwykle zapomnianych - którzy nie pojawiają się w nagłówkach gazet i magazynów, ani na wielkich wybiegach ostatniego spektaklu, ale bez wątpienia zapisują dziś decydujące wydarzenia naszej historii: lekarze, pielęgniarze i pielęgniarki, pracownicy supermarketów, sprzątaczki, opiekunki, przewoźnicy, stróżowie porządku, wolontariusze, księża, zakonnice i bardzo wielu innych, którzy zrozumieli, że nikt nie zbawia się sam. W obliczu cierpienia, gdzie miarą jest prawdziwy rozwój naszych narodów, odkrywamy i doświadczamy modlitwy arcykapłańskiej Jezusa: „aby wszyscy stanowili jedno” (J 17, 21). Ileż osób codziennie wykazuje się cierpliwością i wlewa nadzieję, starając się nie siać paniki, lecz współodpowiedzialność. Iluż ojców, matek, dziadków i babć, nauczycieli ukazuje naszym dzieciom, za pomocą małych, codziennych gestów, jak stawić czoło kryzysowi i przejść przez niego, dostosowując nawyki, wznosząc oczy i rozbudzając modlitwę. Ileż osób się modli, ofiarowuje i wstawia się dla dobra wszystkich. Modlitwa i cicha posługa: to nasza zwycięska broń.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Początkiem wiary jest świadomość, że potrzebujemy zbawienia. Nie jesteśmy samowystarczalni, sami toniemy; potrzebujemy Pana jak starożytni żeglarze gwiazd. Zaprośmy Jezusa do łodzi naszego życia. Przekażmy Mu nasze lęki, aby On je pokonał. Podobnie jak uczniowie doświadczymy, że z Nim na pokładzie nie dojdzie do katastrofy. Bo Boża moc polega na skierowaniu ku dobru wszystkiego, co się nam przytrafia, także rzeczy złych. Wnosi On w nasze burze pokój ducha, bo z Bogiem życie nigdy nie umiera.

Pan rzuca nam wyzwanie i w czasie burzy zaprasza nas do rozbudzenia i uaktywnienia solidarności i nadziei zdolnych nadać trwałość, wsparcie i znaczenie tym godzinom, w których wszystko wydaje się tonąć. Pan budzi się, aby rozbudzić i ożywić naszą wiarę paschalną. Mamy kotwicę: w Jego krzyżu zostaliśmy zbawieni. Mamy ster: w Jego krzyżu zostaliśmy odkupieni. Mamy nadzieję: w Jego krzyżu zostaliśmy uzdrowieni i ogarnięci, aby nic i nikt nas nie oddzielił od Jego odkupieńczej miłości. Pośród izolacji, w której cierpimy z powodu braku uczuć i spotkań, doświadczając braku wielu rzeczy, po raz kolejny posłuchajmy wieści, która nas zbawia: On zmartwychwstał i żyje obok nas. Pan nas wzywa ze swego krzyża do odkrycia na nowo życia, które nas czeka, do spojrzenia na tych, którzy nas potrzebują, aby umocnić, rozpoznać i pobudzić łaskę, która jest w nas. Nie gaśmy knotka o nikłym płomieniu (por. Iz 42, 3), który nigdy nie słabnie, i pozwólmy, aby na nowo rozpalił nadzieję.

Przyjąć Jego krzyż, znaczy odnaleźć odwagę, by wziąć w ramiona wszystkie przeciwności obecnego czasu, porzucając na chwilę naszą tęsknotę za wszechmocą i posiadaniem, by uczynić miejsce dla twórczości, którą może wzbudzić jedynie Duch. Oznacza odnaleźć odwagę do otwarcia przestrzeni, gdzie wszyscy mogą się poczuć powołani i zezwolić na nowe formy gościnności, braterstwa i solidarności. W Jego krzyżu zostaliśmy zbawieni, aby przyjąć nadzieję i pozwolić, aby to ona umocniła i wspierała wszystkie środki i możliwe drogi, które mogą nam pomóc strzec siebie oraz strzec innych. Przyjąć Pana, aby przyjąć nadzieję. Oto moc wiary, która wyzwala ze strachu i daje nadzieję.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Drodzy bracia i siostry, z tego miejsca, które opowiada o skalistej wierze Piotra, chciałbym dziś wieczorem powierzyć was wszystkich Panu, za wstawiennictwem Matki Bożej, Uzdrowienia Jego ludu, Gwiazdy wzburzonego morza. Z tej kolumnady, która obejmuje Rzym i świat, niech zstąpi na was, jak pocieszający uścisk, błogosławieństwo Boże. Panie, pobłogosław świat, daj zdrowie ciałom i pocieszenie sercom. Wzywasz nas, byśmy się nie lękali. Ale nasza wiara jest słaba i boimy się. Ale Ty, Panie, nie zostawiaj nas na łasce burzy. Powtórz raz jeszcze: „Wy się nie bójcie!” (Mt 28, 5). A my, razem z Piotrem, „wszystkie troski przerzucamy na Ciebie, gdyż Tobie zależy na nas” (por. 1 P 5, 7).

 Źródło: https://ekai.pl/dokumenty/rozwazanie-papieza-franciszka-przed-nadzwyczajnym-blogoslawienstwem-urbi-et-orbi-27-marca-2020/

 

Ważne wydarzenia w życiu wspólnoty parafialnej

 

18.05.2020 – Doba Eucharystyczna

22.05.2020 – Początek nowenny przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego

24.05.2020 – Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego

31.05.2020Uroczysta suma odpustowa - głównym celebransem będzie ks. Marek Jachna

11.06.2020 – Uroczystość Bożego Ciała

Msze święte w godz. 7.30, 9.30, 10.45, 15.15 – Msza św. z procesją Eucharystyczną

04.10.2020 – Uroczystość Pierwszej Komunii Świętej

17.10.2020 – Bierzmowanie

Wyjazd na Wakacje z Bogiem – odwołany

Festyn Parafialny – odwołany

Ze względu na zmieniającą się sytuację epidemiczną o wszelkich zmianach będziemy informować na stronie internetowej i w ogłoszeniach parafialnych.

 

Program Doby Eucharystycznej w naszej parafii

18 maja 2020

 

  7.00         – Msza Św. i rozpoczęcie adoracji.

Adoracja indywidualna od godz. 7.00 do 18.00

15.00        – Koronka do Miłosierdzia Bożego

17.30        – Nabożeństwo Majowe i  Msza Święta

19.00        – Akcja Katolicka, Rada Parafialna

20.00        – Klub Seniora i ul. 11 Listopada 32, 30, 28

21.00        – Wspólnota Intronizacyjna i ul. 11 Listopada 18, 16, 14

22.00        – Czciciele Miłosierdzia Bożego i ul. 11 Listopada 12, 10, 8

23.00        – Żywy Różaniec i ul. Lechonia 34, 33, 32, 30, 31, 29, 27

24.00        – Msza Św.

  1.00         – Dom Modlitwy Św. Charbela i ul. Lechonia 28, 26, 25, 23, 21, 22, 19

  2.00         – ul. Lechonia 17, 13, 9, 7, 5, 3

  3.00         – ul. Brzozowa 42, 40, 38, 36, 9 i ul. Lipowa 51, 49, 45

  4.00         – ul. Wierzbowa 26, 24, 22

  5.00         – ul. Wierzbowa 18, 14, 1/9

  6.00         – ul. Gajowa 1, 3, 5, 7, 9, 27/29, 31 i ul. Botaniczna, Brzozowa, Topolowa – domki jednorodzinne

  7.00         – Zakończenie adoracji i Msza Św.

 

Program adoracji w Wigilię Zesłania Ducha Świętego

30 maja 2020

 

19.00        – Żywy Różaniec, Klub Seniora, Akcja Katolicka

20.00        – Czciciele Miłosierdzia Bożego, Wspólnota Intronizacyjna

21.00        – Apel i zakończenie Adoracji Najświętszego Sakramentu

 

Nabożeństwa Majowe i Czerwcowe

 Poniedziałek – Sobota godz. 17.30

Niedziela godz. 16.30

Informacje o darowiznach na cele kultu religijnego

Konto Parafialne

Bank Pekao SA I Oddział w Częstochowie

62 1240 1213 1111 0000 2399 2663

 

Darowizna na Kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą

Przy darowiźnie na ten cel nie ma żadnych limitów. Jednakże, zgodnie z art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, kościelna osoba prawna jest obowiązana przedstawić darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. Uwaga: do odliczenia tej darowizny nie jest potrzebna wpłata na rachunek bankowy, jednak Kościół Rzymskokatolicki w Polsce zobowiązał wszystkie swoje osoby prawne, w szczególności parafie, aby darowizny przyjmowane były wyłącznie na rachunek bankowy.

Poniżej przepisy odnoszące się do poszczególnych darowizn oraz wzory umowy darowizny, pokwitowania i sprawozdania. 

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 26.  1.  Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot:  

1)   (skreślony),  

2)    składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.):

a)  zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,

b)   potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku,  

3)    (uchylony),  

4)    (uchylony),  

5)   dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika,  

6)    wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne,  

6a)   wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł,  

7)    (skreślony),  

8)   (skreślony),  

9)    darowizn przekazanych na cele:

a)  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,

b)  kultu religijnego,

c)  krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz. 1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2215), w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew określonego przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy - w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6 % dochodu.  

10)   (uchylony).

Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 55. 1. Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2-6.

2. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych.

3. Dochody z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych oraz spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na inwestycje sakralne, o których mowa w art. 41 ust. 2, i te inwestycje kościelne, o których mowa w art. 41 ust. 3, których przedmiotem są punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.

4. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania i od świadczeń na fundusz gminny i fundusz miejski, od nieruchomości lub ich części, stanowiących własność tych osób lub używanych przez nie na podstawie innego tytułu prawnego na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części zajmowanej na wykonywanie działalności gospodarczej.

5. Zwolnienie od opodatkowania podatkiem od nieruchomości oraz od świadczeń na fundusz gminny i fundusz miejski obejmuje nieruchomości lub ich części przeznaczone na cele mieszkalne duchownych i członków zakonu, jeżeli:  

1)   są one wpisane do rejestru zabytków,  

2)   służą jako internaty przy szkołach i seminariach duchownych, domy zakonów kontemplacyjnych, domy formacyjne zakonów i domy księży emerytów (sióstr emerytek),  

3)   znajdują się w budynkach kurii diecezjalnych i biskupich, zakonnych zarządów generalnych i prowincjalnych w Sekretariacie Prymasa Polski i w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski.

6. Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez kościelne osoby prawne w drodze czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione od podatku od spadków i darowizn oraz opłaty skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:  

1)   rzeczy i prawa nie przeznaczone do działalności gospodarczej,  

2)   sprowadzane z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

7. Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. W odniesieniu do darowizn na inne cele mają zastosowanie ogólne przepisy podatkowe.

8. Kościelne jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 12, mogą być na wniosek kościelnej osoby prawnej uznane przez właściwą izbę skarbową za odrębne podmioty podatkowe, jeśli są organizacyjnie wyodrębnione.

9. Nabywanie rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w ust. 6, jest zwolnione od opłat sądowych i notarialnych, z wyłączeniem opłat kancelaryjnych.

Biblioteka Parafialna

"Biblioteka jest szczególną świątynią twórczego ducha ludzkiego, który odzwierciedla Słowo Boże -Tchnienie, jakie towarzyszyło dziełu stworzenia świata i człowieka." (Jan Paweł II do młodzieży, Warszawa 1999 r.)





B
iblioteka Parafialna

czynna we wtorek i czwartek

w godzinach od 17.00 do 18.00

w Kancelarii Parafialnej.

W okresie ferii zimowych i wakacji - nieczynna


W bibliotece czytelnik ma wolny dostęp do półek. Może także skorzystać z katalogu autorskiego i rzeczowego, dzięki czemu szybciej znajdzie poszukiwaną pozycję książkową. Obecnie księgozbiór obejmuje ok. 2000 woluminów.

Zbiory biblioteki obejmują:

* literaturę religijną dotyczącą:

- Pisma Świętego

- historii Kościoła

- katolickiej nauki społecznej

- homiletyki (kazania, materiały pomocnicze dla księży)

- chrystologii i mariologii

- życiorysów Ojców Kościoła, świętych i błogosławionych

- duchowości (rozważania religijne)

- papieża Jana Pawła II

- dokumentów Kościoła i dokumentów papieskich (encykliki, adhortacje, listy apostolskie)

* literaturę piękną polską, powszechną i klasyczną, a także popularnonaukową

* literaturę dla dzieci (w tym lektury szkolne)

* czasopisma religijne: „Różaniec”


Czytelnia on-line

Biblia

Katechizm Kościoła Katolickiego

Czytania na każdy dzień


Warto przeczytać

LEKTURA NA "ROK DUCHA ŚWIĘTEGO"

Książki zawierają wiele praktycznych uwag dotyczących posługiwania darami a także omawiają zasady chrześcijańskiego wzrostu.

"Pięćdziesiątnicą trzeba żyć" Charles Whitehead

„Łaska zesłania Ducha Świętego jest skierowana do każdego chrześcijanina, należy ją przyjąć i żyć nią, dzień po dniu. Mam nadzieję, że stronice tej książki będą pomocne dla otwarcia wciąż zamkniętych drzwi, pozwalając Duchowi Świętemu wejść i przeprowadzić dzieło przemiany każdej cząstki naszego życia. Moją modlitwą są słowa Papieża Jana XXII: Przyjdź Duchu Święty, odnów swe cudowne działanie w naszych czasach – daj nam nową Pięćdziesiątnicę” (źródło: z przedmowy Charlesa Whiteheada)

 

"Duch Święty w działaniu" Józef Kozłowski SJ

"W tych wszystkich sytuacjach przychodzi na pomoc ludzkiej słabości Duch Święty, który pragnie doprowadzić każdego człowieka do spotkania z Bogiem i poddania się Jego przewodnictwu. Na przeszkodzie temu pragnieniu Serca Bożego staje ludzka ułomność, gnuśność, czasem zatwardziałość czy wręcz nieufność. Książka ta ma być świadectwem tego, jak Duch Święty okazuje się większy od wszelkich ludzkich ograniczeń. Jest próbą oświetlenia ludzkiej rzeczywistości światłem zaczerpniętym od Dawcy Światłości. Jest wreszcie oddaniem chwały Temu, który tak często bywa niedostrzegany i niedoceniany, choć zawsze jest pierwszym Dawcą wszelkiego dobra.” (źródło: Wprowadzenie)

 

LEKTURA O WIELKICH PAPIEŻACH - JAN XXIII I JAN PAWEŁ II

"Człowiek imieniem Jan : życie papieża Jana XXIII" Alden Hatch

Książka jest biografią "Dobrego Papieża Jana", którego Bóg postawił w wielu miejscach, gdzie należało bronić człowieka, wiary i Kościoła. Opowiada o życiu papieża, który "zwołał Sobór, aby otworzyć ramiona Kościoła dla wszystkich ludzi, którzy tego pragną".

 

"Jan Paweł II (1920-2005) : Pielgrzym w Ojczyźnie" Grzegorz Piotrowicz, Jerzy S. Kowalski

Jan Paweł II szedł przez cały świat i nauczał. Dla nas, Jego rodaków szczególnie miłe były Jego wizyty w Polsce. W książce odnaleźć można najważniejsze słowa wypowiedziane na pielgrzymich szlakach po Polsce. (źródło: Wstęp)

 

"Pamięć i tożsamość" Jan Paweł II

Książka prezentuje refleksje Jana Pawła II jakie dojrzewały w Nim w obliczu różnorakich form zła, wobec którego nie tracił nigdy perspektywy dobra, przeświadczony, że to ono ostatecznie zwycięża. Ojciec Święty w cyklu "rozmów na przełomie tysiącleci" podjął refleksję nad obecnymi zjawiskami w świetle minionych dziejów, dał całym ludom możliwość obudzenia w sobie, poprzez uważny powrót do "pamięci", żywego poczucia własnej "tożsamości".(źródło: Wstęp)

 

LEKTURA NA WIELKI POST

„Szukam Twojego oblicza” Anastasio Ballestrero

Refleksje zawarte w książce „mogą być pożyteczne każdemu, kto kocha Kościół, Jezusa i Jego tajemnice. Oby rozpaliły w duszach tych, którzy nad nimi będą rozmyślać pragnienie Boga, pragnienie wyłącznej przynależności do Niego i służby w Jego królestwie” (źródło: Wstęp)

 

„Kwadrans szczerości : wprowadzenie do modlitwy codziennego rachunku sumienia” Józef Augustyn

Książka zawiera rozważania na temat: „Co znaczy wziąć na serio nasze pragnienie modlitwy”, „Istota ogólnego rachunku sumienia” oraz pięć rozważań opartych na pięciu punktach rachunku sumienia. Praktyczne ćwiczenia proponowane przez autora w sposób skuteczny pomagają w odkrywaniu prawdziwych motywów naszych działań, mogą być także traktowane jako wprowadzenie do codziennej osobistej modlitwy. (źródło: Wstęp)

 

„W drodze z Chrystusem : biblijny przewodnik trzydziestodniowych rekolekcji oparty na Ćwiczeniach Duchowych św. Ignacego Loyoli” Jozef Neun

Książka pomyślana jest jako przewodnik w trzydziestodniowych rekolekcjach. Każdy rozdział zawiera: temat dnia, krótkie punkty do medytacji, wskazówki dotyczące dalszych czytań oraz podstawowe pytania do refleksji. „Ćwiczenia Duchowe” św. Ignacego Loyoli mają na celu pomóc każdemu w odnalezieniu i uświadomieniu sobie sensu życia oraz doprowadzić do podjęciu praktycznych decyzji. (źródło: Wstęp)

 

LEKTURA NA CO DZIEŃ

„Ewangelia na co dzień” Roman Rogowski

"Ewangelia na co dzień" jest zbiorem krótkich artykułów, stanowiących teologiczną refleksję nad Bożym Słowem, zawartym zarówno w Ewangelii, jak i w innych księgach nowotestamentalnych, które są kontynuacją Dobrej Nowiny. Jest to refleksja "na co dzień": przez swoją małą objętość i prostotę przeznaczona jest dla każdego i na każdy dzień. (źródło: „Wstęp”)

 

"Poszukiwania w wierze” Jacek Salij

Komu potrzebny jest Kościół?. Czy Żydzi ukrzyżowali Pana Jezusa?. "Dlaczego księża o tym nie mówią?". Możliwość i znaczenie objawień prywatnych. Żeby nie cierpieć bezużytecznie. Ekskomunika. Niezmienność Ewangelii i zmienność praw kościelnych. Na te i inne pytania zadawane przez "szukających drogi" odpowiada Jacek Salij, dominikanin. (źródło: okładka)

 

„Credo: prawdy wiary w nauczaniu Biblii” Tadeusz Żychiewicz

Książka ta pragnie postawić przed czytelnikiem - niekompletne zresztą bo ograniczone do Składu Apostolskiego - pytania najprostsze : w co wierzysz? Czego oczekujesz? Jakie są twoje nadzieje? Wszystkie te pytania zmierzają w kierunku konkretyzacji sprawy wspólnoty we wierze, nadziei i miłości. Odpowiada na nie w sposób także możliwie najprostszy, a zarazem najbardziej chyba odpowiedzialny: Pismem Świętym. Nie jest bowiem ważne i miarodajne co też ktokolwiek z nas sądzi o tym i owym. Nawet i to nie jest naprawdę ważne, co mniemają sławni teologowie. Istotne i miarodajne jest to, co o prawdach wiary i nadziei chrześcijańskiej mówi samo Pismo Święte, fundamentalna Księga chrześcijaństwa i podstawowe źródło Kościoła. (źródło: Wstęp)

Galeria

STRONA W BUDOWIE