Parafia

Pneuma

          BOŻE NARODZENIE 2020                                                                                 nr 77

 

 

Z okazji tych jakże radosnych Świąt Bożego Narodzenia pragniemy złożyć Wam Drodzy Parafianie serdeczne życzenia: obfitości łask Bożych, zdrowia, miłości i pokoju wewnętrznego. Aby ten który rodzi się w betlejemskiej szopie, narodził się na nowo w Naszych Rodzinach i naszych sercach. Niech napełnia każdego z nas swoją miłością, abyśmy te miłość mogli nieść dalej gdzie jej brakuje.

Duszpasterze

 

List Apostolski Ojca Świętego Franciszka

o znaczeniu i wartości żłóbka

Godny podziwu znak żłóbka, tak drogi chrześcijanom, zawsze budzi zadziwienie i zdumienie. Przedstawienie wydarzenia narodzin Jezusa oznacza zwiastowanie tajemnicy wcielenia Syna Bożego, z prostotą i radością. Żłóbek jest jakby żywą Ewangelią, która wypływa z kart Pisma Świętego. Kontemplując scenę Bożego Narodzenia, jesteśmy zaproszeni do duchowego wyruszenia w drogę, pociągnięci pokorą Tego, który stał się człowiekiem, aby spotkać każdego człowieka. I odkrywamy, że On nas miłuje tak bardzo, że jednoczy się z nami, abyśmy i my mogli się z Nim zjednoczyć. (…)

Dlaczego żłóbek wzbudza tyle zadziwienia i nas wzrusza? Przede wszystkim dlatego, że ukazuje czułość Boga. On, Stwórca wszechświata, uniża się do naszej małości. Dar życia, sam już za każdym razem dla nas tajemniczy, fascynuje nas jeszcze bardziej, gdy widzimy, że Ten, który narodził się z Maryi, jest źródłem i wsparciem każdego życia. W Jezusie Ojciec dał nam brata, który wychodzi, by nas szukać, kiedy jesteśmy zdezorientowani i zatracamy kierunek; wiernego przyjaciela, który jest zawsze blisko nas; dał nam swego Syna, który nam przebacza i podnosi nas z grzechu. (…)

W sposób szczególny, począwszy od swego franciszkańskiego pochodzenia, żłóbek jest zachętą do „odczuwania”, „dotknięcia” ubóstwa, które Syn Boży wybrał dla siebie w swoim wcieleniu. W ten sposób jest to pośrednio wezwanie do naśladowania Jego drogi pokory, ubóstwa, ogołocenia, która prowadzi od betlejemskiego żłóbka do krzyża. Jest to wezwanie, aby Go spotkać i miłosiernie Mu służyć w najbardziej potrzebujących braciach i siostrach (por. Mt 25, 31-46).

Chciałbym teraz dokonać przeglądu różnych znaków żłóbka, aby pojąć znaczenie, jakie w sobie niosą. Po pierwsze, opisujemy kontekst gwiaździstego nieba w ciemności i w ciszy nocy. (…) Pomyślmy, ile razy nasze życie otacza noc. Otóż, nawet w tych chwilach Bóg nie zostawia nas samymi, ale staje się obecny, aby odpowiedzieć na decydujące pytania dotyczące sensu naszego istnienia: kim jestem? Skąd pochodzę? Dlaczego urodziłem się w tym czasie? Dlaczego kocham? Dlaczego cierpię? Dlaczego umrę? Aby odpowiedzieć na te pytania, Bóg stał się człowiekiem. Jego bliskość niesie światło tam, gdzie jest mrok i oświeca tych, którzy przechodzą przez ciemności cierpienia (por. Łk 1, 79).

Warto też zwrócić uwagę na krajobrazy, będące częścią żłóbka. Często przedstawiają one ruiny starożytnych domów i budynków, które w pewnych przypadkach zastępują Grotę Betlejemską i stają się domem Świętej Rodziny. (…) Te ruiny są przede wszystkim widzialnym znakiem upadłej ludzkości, tego wszystkiego, co popada w ruinę, co jest zepsute i zasmucone. Ta sceneria mówi, że Jezus jest nowością pośród starego świata i przyszedł, aby uleczyć i odbudowywać, żeby przywrócić nasze życie i świat do pierwotnej wspaniałości. (…)

„Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił” (Łk 2, 15): tak mówią pasterze po tym, co zwiastowali aniołowie. To bardzo piękne nauczanie, które do nas dociera w prostocie opisu. W przeciwieństwie do wielu ludzi, którzy mają zamiar zrobić tysiące innych rzeczy, pasterze stają się pierwszymi świadkami tego, co istotne, to znaczy zbawienia, które jest dane. (…)

Stopniowo żłóbek prowadzi nas do groty, w której znajdują się figurki Maryi i Józefa. Maryja jest mamą, która podziwia swoje dziecko i ukazuje je tym, którzy przychodzą, by je odwiedzić. (…) Widzimy w Niej Matkę Boga, która nie zachowuje swego Syna jedynie dla siebie, ale prosi wszystkich, aby byli posłuszni Jego słowu i wprowadzali je w życie (por. J 2, 5).

Obok Maryi, w postawie chronienia Dzieciątka i Jego Matki, jest święty Józef. (…) Jest opiekunem, który niestrudzenie chroni swoją rodzinę. (…) Józef nosił w sercu wielką tajemnicę, która otaczała Jezusa i Maryję, jego oblubienicę, i jako człowiek sprawiedliwy zawsze ufał woli Bożej i ją realizował.

Serce żłóbka zaczyna bić, kiedy w Boże Narodzenie składamy w nim figurkę Dzieciątka Jezus. Bóg przedstawia się w ten sposób w dziecku, aby powierzyć się objęciu naszych ramion. W słabości i kruchości ukrywa swoją moc, która wszystko stwarza i przekształca. Wydaje się to niemożliwe, a jednak tak jest: w Jezusie Bóg był dzieckiem i jako takie chciał objawić wspaniałość swojej miłości, która przejawia się w uśmiechu i w wyciągnięciu rąk ku każdemu. (…)

Kiedy zbliża się święto Objawienia Pańskiego umieszczane są w żłóbku trzy figurki Mędrców. Obserwując gwiazdę, ci mądrzy i bogaci władcy ze Wschodu udali się do Betlejem, aby poznać Jezusa i ofiarować mu dary w postaci złota, kadzidła i mirry. Również te dary mają znaczenie alegoryczne: złoto oddaje cześć królewskości Jezusa; kadzidło jego boskości; mirra, jego świętemu człowieczeństwu, które zazna śmierci i pochówku.

Patrząc na tę scenę w żłóbku, jesteśmy wezwani do refleksji na temat odpowiedzialności każdego chrześcijanina za bycie ewangelizatorem. Każdy z nas staje się przynoszącym Dobrą Nowinę tym, których spotykamy, dając świadectwo radości ze spotkania z Jezusem i umiłowaniem Go poprzez konkretne uczynki miłosierdzia. (…)

Drodzy bracia i siostry, żłóbek należy do miłego i wymagającego procesu przekazywania wiary. Począwszy od dzieciństwa, a następnie w każdym okresie życia, uczy nas kontemplować Jezusa, odczuwać miłość Boga do nas, odczuwać i wierzyć, że Bóg jest z nami, a my jesteśmy z Nim, wszyscy jako dzieci i bracia dzięki temu Dzieciątku, Synowi Boga i Dziewicy Maryi. I odczuwać, że na tym polega szczęście. W szkole świętego Franciszka otwórzmy serce na tę prostą łaskę, pozwólmy, aby z zadziwienia zrodziła się pokorna modlitwa: nasze „dziękuję” Bogu, który zechciał dzielić z nami wszystko, aby nas nigdy nie zostawić samymi.

W Greccio, w Sanktuarium Żłóbka, 1 grudnia 2019 r., w siódmym roku mego pontyfikatu.

                                                                                                                                                     Franciszek

Źródło: https://opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/franciszek_i/listy/admirabile_signum_01122019.html

 

Pójdźmy wszyscy do stajenki, do Jezusa i Panienki
Powitajmy Maleńkiego i Maryję Matkę Jego

Witaj, Jezu ukochany, od Patriarchów czekany
Od Proroków ogłoszony, od narodów upragniony

Witaj, Dzieciąteczko w żłobie, wyznajemy Boga w Tobie
Coś się narodził tej nocy, byś nas wyrwał z czarta mocy

Witaj Jezu nam zjawiony, witaj dwakroć narodzony
Raz z Ojca przed wieków wiekiem, a teraz z matki człowiekiem

Informacje o darowiznach na cele kultu religijnego

Konto Parafialne

Bank Pekao SA I Oddział w Częstochowie

62 1240 1213 1111 0000 2399 2663

 

Darowizna na Kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą

Przy darowiźnie na ten cel nie ma żadnych limitów. Jednakże, zgodnie z art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, kościelna osoba prawna jest obowiązana przedstawić darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. Uwaga: do odliczenia tej darowizny nie jest potrzebna wpłata na rachunek bankowy, jednak Kościół Rzymskokatolicki w Polsce zobowiązał wszystkie swoje osoby prawne, w szczególności parafie, aby darowizny przyjmowane były wyłącznie na rachunek bankowy.

Poniżej przepisy odnoszące się do poszczególnych darowizn oraz wzory umowy darowizny, pokwitowania i sprawozdania. 

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 26.  1.  Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot:  

1)   (skreślony),  

2)    składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.):

a)  zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,

b)   potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku,  

3)    (uchylony),  

4)    (uchylony),  

5)   dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika,  

6)    wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne,  

6a)   wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł,  

7)    (skreślony),  

8)   (skreślony),  

9)    darowizn przekazanych na cele:

a)  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,

b)  kultu religijnego,

c)  krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz. 1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2215), w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew określonego przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy - w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6 % dochodu.  

10)   (uchylony).

Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 55. 1. Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2-6.

2. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych.

3. Dochody z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych oraz spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na inwestycje sakralne, o których mowa w art. 41 ust. 2, i te inwestycje kościelne, o których mowa w art. 41 ust. 3, których przedmiotem są punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.

4. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania i od świadczeń na fundusz gminny i fundusz miejski, od nieruchomości lub ich części, stanowiących własność tych osób lub używanych przez nie na podstawie innego tytułu prawnego na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części zajmowanej na wykonywanie działalności gospodarczej.

5. Zwolnienie od opodatkowania podatkiem od nieruchomości oraz od świadczeń na fundusz gminny i fundusz miejski obejmuje nieruchomości lub ich części przeznaczone na cele mieszkalne duchownych i członków zakonu, jeżeli:  

1)   są one wpisane do rejestru zabytków,  

2)   służą jako internaty przy szkołach i seminariach duchownych, domy zakonów kontemplacyjnych, domy formacyjne zakonów i domy księży emerytów (sióstr emerytek),  

3)   znajdują się w budynkach kurii diecezjalnych i biskupich, zakonnych zarządów generalnych i prowincjalnych w Sekretariacie Prymasa Polski i w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski.

6. Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez kościelne osoby prawne w drodze czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione od podatku od spadków i darowizn oraz opłaty skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:  

1)   rzeczy i prawa nie przeznaczone do działalności gospodarczej,  

2)   sprowadzane z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

7. Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. W odniesieniu do darowizn na inne cele mają zastosowanie ogólne przepisy podatkowe.

8. Kościelne jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 12, mogą być na wniosek kościelnej osoby prawnej uznane przez właściwą izbę skarbową za odrębne podmioty podatkowe, jeśli są organizacyjnie wyodrębnione.

9. Nabywanie rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w ust. 6, jest zwolnione od opłat sądowych i notarialnych, z wyłączeniem opłat kancelaryjnych.

Biblioteka Parafialna

"Biblioteka jest szczególną świątynią twórczego ducha ludzkiego, który odzwierciedla Słowo Boże -Tchnienie, jakie towarzyszyło dziełu stworzenia świata i człowieka." (Jan Paweł II do młodzieży, Warszawa 1999 r.)





B
iblioteka Parafialna

czynna we wtorek i czwartek

w godzinach od 17.00 do 18.00

w Kancelarii Parafialnej.

W okresie ferii zimowych i wakacji - nieczynna


W bibliotece czytelnik ma wolny dostęp do półek. Może także skorzystać z katalogu autorskiego i rzeczowego, dzięki czemu szybciej znajdzie poszukiwaną pozycję książkową. Obecnie księgozbiór obejmuje ok. 2000 woluminów.

Zbiory biblioteki obejmują:

* literaturę religijną dotyczącą:

- Pisma Świętego

- historii Kościoła

- katolickiej nauki społecznej

- homiletyki (kazania, materiały pomocnicze dla księży)

- chrystologii i mariologii

- życiorysów Ojców Kościoła, świętych i błogosławionych

- duchowości (rozważania religijne)

- papieża Jana Pawła II

- dokumentów Kościoła i dokumentów papieskich (encykliki, adhortacje, listy apostolskie)

* literaturę piękną polską, powszechną i klasyczną, a także popularnonaukową

* literaturę dla dzieci (w tym lektury szkolne)

* czasopisma religijne: „Różaniec”


Czytelnia on-line

Biblia

Katechizm Kościoła Katolickiego

Czytania na każdy dzień

Niezbędnik katolika


Warto przeczytać

LEKTURA NA "ROK DUCHA ŚWIĘTEGO"

Książki zawierają wiele praktycznych uwag dotyczących posługiwania darami a także omawiają zasady chrześcijańskiego wzrostu.

"Pięćdziesiątnicą trzeba żyć" Charles Whitehead

„Łaska zesłania Ducha Świętego jest skierowana do każdego chrześcijanina, należy ją przyjąć i żyć nią, dzień po dniu. Mam nadzieję, że stronice tej książki będą pomocne dla otwarcia wciąż zamkniętych drzwi, pozwalając Duchowi Świętemu wejść i przeprowadzić dzieło przemiany każdej cząstki naszego życia. Moją modlitwą są słowa Papieża Jana XXII: Przyjdź Duchu Święty, odnów swe cudowne działanie w naszych czasach – daj nam nową Pięćdziesiątnicę” (źródło: z przedmowy Charlesa Whiteheada)

 

"Duch Święty w działaniu" Józef Kozłowski SJ

"W tych wszystkich sytuacjach przychodzi na pomoc ludzkiej słabości Duch Święty, który pragnie doprowadzić każdego człowieka do spotkania z Bogiem i poddania się Jego przewodnictwu. Na przeszkodzie temu pragnieniu Serca Bożego staje ludzka ułomność, gnuśność, czasem zatwardziałość czy wręcz nieufność. Książka ta ma być świadectwem tego, jak Duch Święty okazuje się większy od wszelkich ludzkich ograniczeń. Jest próbą oświetlenia ludzkiej rzeczywistości światłem zaczerpniętym od Dawcy Światłości. Jest wreszcie oddaniem chwały Temu, który tak często bywa niedostrzegany i niedoceniany, choć zawsze jest pierwszym Dawcą wszelkiego dobra.” (źródło: Wprowadzenie)

 

LEKTURA O WIELKICH PAPIEŻACH - JAN XXIII I JAN PAWEŁ II

"Człowiek imieniem Jan : życie papieża Jana XXIII" Alden Hatch

Książka jest biografią "Dobrego Papieża Jana", którego Bóg postawił w wielu miejscach, gdzie należało bronić człowieka, wiary i Kościoła. Opowiada o życiu papieża, który "zwołał Sobór, aby otworzyć ramiona Kościoła dla wszystkich ludzi, którzy tego pragną".

 

"Jan Paweł II (1920-2005) : Pielgrzym w Ojczyźnie" Grzegorz Piotrowicz, Jerzy S. Kowalski

Jan Paweł II szedł przez cały świat i nauczał. Dla nas, Jego rodaków szczególnie miłe były Jego wizyty w Polsce. W książce odnaleźć można najważniejsze słowa wypowiedziane na pielgrzymich szlakach po Polsce. (źródło: Wstęp)

 

"Pamięć i tożsamość" Jan Paweł II

Książka prezentuje refleksje Jana Pawła II jakie dojrzewały w Nim w obliczu różnorakich form zła, wobec którego nie tracił nigdy perspektywy dobra, przeświadczony, że to ono ostatecznie zwycięża. Ojciec Święty w cyklu "rozmów na przełomie tysiącleci" podjął refleksję nad obecnymi zjawiskami w świetle minionych dziejów, dał całym ludom możliwość obudzenia w sobie, poprzez uważny powrót do "pamięci", żywego poczucia własnej "tożsamości".(źródło: Wstęp)

 

LEKTURA NA WIELKI POST

„Szukam Twojego oblicza” Anastasio Ballestrero

Refleksje zawarte w książce „mogą być pożyteczne każdemu, kto kocha Kościół, Jezusa i Jego tajemnice. Oby rozpaliły w duszach tych, którzy nad nimi będą rozmyślać pragnienie Boga, pragnienie wyłącznej przynależności do Niego i służby w Jego królestwie” (źródło: Wstęp)

 

„Kwadrans szczerości : wprowadzenie do modlitwy codziennego rachunku sumienia” Józef Augustyn

Książka zawiera rozważania na temat: „Co znaczy wziąć na serio nasze pragnienie modlitwy”, „Istota ogólnego rachunku sumienia” oraz pięć rozważań opartych na pięciu punktach rachunku sumienia. Praktyczne ćwiczenia proponowane przez autora w sposób skuteczny pomagają w odkrywaniu prawdziwych motywów naszych działań, mogą być także traktowane jako wprowadzenie do codziennej osobistej modlitwy. (źródło: Wstęp)

 

„W drodze z Chrystusem : biblijny przewodnik trzydziestodniowych rekolekcji oparty na Ćwiczeniach Duchowych św. Ignacego Loyoli” Jozef Neun

Książka pomyślana jest jako przewodnik w trzydziestodniowych rekolekcjach. Każdy rozdział zawiera: temat dnia, krótkie punkty do medytacji, wskazówki dotyczące dalszych czytań oraz podstawowe pytania do refleksji. „Ćwiczenia Duchowe” św. Ignacego Loyoli mają na celu pomóc każdemu w odnalezieniu i uświadomieniu sobie sensu życia oraz doprowadzić do podjęciu praktycznych decyzji. (źródło: Wstęp)

 

LEKTURA NA CO DZIEŃ

„Ewangelia na co dzień” Roman Rogowski

"Ewangelia na co dzień" jest zbiorem krótkich artykułów, stanowiących teologiczną refleksję nad Bożym Słowem, zawartym zarówno w Ewangelii, jak i w innych księgach nowotestamentalnych, które są kontynuacją Dobrej Nowiny. Jest to refleksja "na co dzień": przez swoją małą objętość i prostotę przeznaczona jest dla każdego i na każdy dzień. (źródło: „Wstęp”)

 

"Poszukiwania w wierze” Jacek Salij

Komu potrzebny jest Kościół?. Czy Żydzi ukrzyżowali Pana Jezusa?. "Dlaczego księża o tym nie mówią?". Możliwość i znaczenie objawień prywatnych. Żeby nie cierpieć bezużytecznie. Ekskomunika. Niezmienność Ewangelii i zmienność praw kościelnych. Na te i inne pytania zadawane przez "szukających drogi" odpowiada Jacek Salij, dominikanin. (źródło: okładka)

 

„Credo: prawdy wiary w nauczaniu Biblii” Tadeusz Żychiewicz

Książka ta pragnie postawić przed czytelnikiem - niekompletne zresztą bo ograniczone do Składu Apostolskiego - pytania najprostsze : w co wierzysz? Czego oczekujesz? Jakie są twoje nadzieje? Wszystkie te pytania zmierzają w kierunku konkretyzacji sprawy wspólnoty we wierze, nadziei i miłości. Odpowiada na nie w sposób także możliwie najprostszy, a zarazem najbardziej chyba odpowiedzialny: Pismem Świętym. Nie jest bowiem ważne i miarodajne co też ktokolwiek z nas sądzi o tym i owym. Nawet i to nie jest naprawdę ważne, co mniemają sławni teologowie. Istotne i miarodajne jest to, co o prawdach wiary i nadziei chrześcijańskiej mówi samo Pismo Święte, fundamentalna Księga chrześcijaństwa i podstawowe źródło Kościoła. (źródło: Wstęp)

Galeria

STRONA W BUDOWIE