Parafia

Pneuma

         ADWENT 2017                                                                                                               nr 62

                                                                                         (źródło: http://parafianieglowice.pl)

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA: 

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w łonie moim. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”.

Maryja przybywa do Elżbiety, aby jej pomóc w znoszeniu trudów, związanych z przeżywaniem stanu błogosławionego w tak późnym wieku. Chociaż sama jest także w stanie błogosławionym, to jednak nie zważa na nic, tylko udaje się do swej starszej krewnej, aby przez trzy miesiące służyć jej pomocą, ale chyba przede wszystkim: aby zanieść jej Jezusa! Tak, tego Jezusa, którego już nosiła pod swoim sercem.

Zresztą, jak wynika ze słów samej Elżbiety, doskonale odczytała ona sens i znaczenie wydarzenia, jakie się dokonało. W Maryi rozpoznała ona nie tylko młodszą kuzynkę, ale nade wszystko Matkę swojego Pana. I dlatego błogosławiła Ją za to, że uwierzyła Ona słowu, które do Niej wypowiedział Pan.

Kochani, można by krótko powiedzieć, że mamy tu do czynienia z takim adwentowym spotkaniem. Jedna i druga Niewiasta oczekiwała na swoje Potomstwo, a jednak owo Potomstwo już się spotkało właśnie w tym momencie. W chwili spotkania się obu świętych Matek – spotkali się także Ich Synowie. Chociaż jeszcze się nie zobaczyli, to jednak w jakiś niewypowiedziany sposób poczuli swoją bliskość. I właśnie takie tajemnice dokonują się również w czasie naszego Adwentu. 

Oto bowiem przygotowując się na spotkanie z Panem – na to spotkanie na końcu czasów, a wcześniej: na to spotkanie w czasie Świąt Bożego Narodzenia – już się z Jezusem spotykamy. O ile się właśnie spotykamy... O ile zauważymy Jego ciche i dyskretne przyjście... Dlatego Maryja, niosąca dzisiaj Jezusa pod swoim sercem do domu Elżbiety, pyta również każdą i każdego z nas: Siostro i Bracie! Czy w czasie tego Adwentu spotkałeś Jezusa, mojego Syna? Siostro i Bracie, czy Ty masz Jezusa w swoim sercu? Czy Ty w ogóle masz dla Niego miejsce w swoim sercu?

A tak konkretnie pytania te staną się pytaniami o to, jak – o ile w ogóle – przeżyłem Rekolekcje? Jak przeżywam swoją Spowiedź? Czy to nie jest ciągle zaliczanie koniecznej formalności, albo zachowanie tradycji – i to w ostatnim dniu przed Świętami? Bo ciągle nie ma czasu, bo ciągle to, bo ciągle tamto, bo ciągle coś tam... I to jest także pytanie o to, co wyraźnie i konkretnie w moim życiu zmieniło się w czasie tego Adwentu? Z czym wyjdę na spotkanie przychodzącego Pana?

Na ile spełniam wolę Bożą w swoim życiu? Czy moja wola w czasie tego Adwentu stała się bliższa woli Bożej, czy to są ciągle dwie zupełnie odległe rzeczywistości?...

Kochani, ja wiem, że myśmy już takich i podobnych pytań tysiące słyszeli. Bo ciągle, co roku, na początku Adwentu i na końcu, i w trakcie Rekolekcji, i w czasie Spowiedzi, i przy wielu jeszcze innych okazjach pytania te się słyszy – i już się właściwie można do nich przyzwyczaić, i osłuchać z nimi, i w jakimś sensie... uodpornić na nie. Bo to się w końcu staje takim gadaniem dla samego gadania. Zresztą, o co robić problem, w końcu do tej Spowiedzi jakoś tam się dotarło, jakoś się tam do tego kościółka wreszcie przyszło, więc nie jest jeszcze tak źle...

Ale przecież – to nie o to chodzi! To nie o to chodzi, żeby kolejny Adwent w swoim życiu zaliczyć, a zaraz po nim kolejne Boże Narodzenie, a potem Wielki Post i Wielkanoc, może jeszcze jakiś odpust, albo jakąś Pierwszą Komunię, albo ślub w rodzinie – i tak ten religijny kołowrotek ładnie się będzie kręcił... To nie o to chodzi!

A o co chodzi? O to, o co chodziło Maryi, kiedy poszła do Elżbiety. Ona chciała swoim bliskim zanieść Jezusa! I o to chodzi w Adwencie: aby spotkać Jezusa! Aby Go pokochać! Aby w Niego uwierzyć – od nowa i jeszcze mocniej uwierzyć! I Jego wolę wypełniać. O to, Kochani, chodzi w Adwencie, i o to chodzi w całej działalności Kościoła, o to chodzi w całej zbawczej misji Jezusa, a wcześniej – Jana Chrzciciela. Właśnie o to chodzi – o spotkanie Jezusa!

Siostro i Bracie, odpowiedz dziś Bogu, odpowiedz Maryi, odpowiedz sobie: Spotkałeś już Jezusa? Spotkałaś już Jezusa? Czy wierzysz w Niego? Czy wierzysz w Niego bardziej? Czy wierzysz w Niego naprawdę? Czy pełnisz Jego wolę? Czy Jezus stał Ci się chociaż trochę bliższy?

      Kochani, to właśnie o to chodzi w Adwencie... 

(źródło: http://gaudiumetspes3.blogspot.com/2012/12/o-co-chodzi-w-adwencie.html)

 

PO CO ADWENT ?

 Adwent jest przygotowaniem do wielkiej radosnej odmiany. Miarą Adwentu w każdym z nas jest postęp wewnętrzny, postęp duchowy człowieka. Trzeba, abyśmy nasz tegoroczny Adwent mierzyli również tą miarą. Trzeba, abyśmy do tego postępu przykładali się całym sercem. Trzeba, abyśmy szukali oczyszczenia w Sakramencie Pokuty i umocnienia w Eucharystii. 

św. Jan Paweł II

 Celebrując co roku liturgię Adwentu, Kościół aktualizuje to oczekiwanie Mesjasza; uczestnicząc w długim przygotowaniu pierwszego przyjścia Zbawiciela, wierni odnawiają gorące pragnienie Jego drugiego Przyjścia (por. Ap 22, 17). Przez celebrację narodzin i męczeństwa Poprzednika Kościół jednoczy się z jego pragnieniem: "Potrzeba, by On wzrastał, a ja żebym się umniejszał" (J 3, 30).

 Adwent jest szkołą czekania. To nie jest czas umartwień, ale porządkowania naszych sumień…

Charakter tego okresu

Adwent ma podwójne zadanie: ma nie tylko przygotować wiernych na uroczystość Bożego Narodzenia, ale powinien mieć również wydźwięk eschatologiczny i skłaniać wiernych do wybiegania myślę w przyszłość, kiedy Syn Boży, uwielbiony, przyjdzie po raz drugi… Dlatego też adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania.

Niedziele Adwentu mają pierwszeństwo przed wszystkimi innymi obchodami liturgicznymi.

I Niedziela Adwentu przypomina nam o obietnicy powtórnego przyjścia Jezusa, II i III (zwana także Gaudete) przywołuje postać św. Jana Chrzciciela, bezpośredniego poprzednika Jezusa. Ostatnia, IV Niedziela Adwentu skupia naszą uwagę na osobie Maryi - Matki Boga.

W czasie Adwentu przypada jedna uroczystość - 8 grudnia obchodzimy uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Przewodnicy adwentowi:

                               Maryja Niepokalana – Msze św. roratnie

                               prorok Izajasz

                               św. Józef

                               św. Jan Chrzciciel

                               św. Mikołaj

Symbole adwentowe:

                               światło (lampion)

                               wieniec adwentowy (cztery świece)

Ku refleksji

(…) Przyjście naszego Pana dokonuje się nieustannie w Jego słowie i sakramentach, na modlitwie, w wydarzeniach i w spotkaniu z drugim człowiekiem. Do odkrywania tego stałego przychodzenia i obecności Boga w naszym życiu potrzeba nam duchowej wrażliwości, otwartych oczu, hojnych dłoni i czystego serca.

Adwent – czas nawrócenia

Żeby się nawrócić, trzeba najpierw się odwrócić.

Od czego? Od egoizmu przede wszystkim, od niekochania.

Od niedostrzegania Boga nad sobą i ludzi obok siebie…

 Dwa Adwenty:

Adwent ludzki jako czas oczekiwania na przyjście Boga;

Adwent Boży: czas oczekiwania Boga na powrót człowieka – dłuższy i smutniejszy.

(źródło: http://kerygma.pl)

 

PROGRAM REKOLEKCJI ADWENTOWYCH

W PARAFII P.W. ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO  W CZĘSTOCHOWIE

15 – 17 XII 2017 r.

 Rekolekcje poprowadzi ks. Adrian Fertacz

Piątek  15 XII 2017

  8.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

  9.30 – Wizyta u chorych

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego

16.30 – Msza Św. Roratnia z nauką dla klas I - VII Szkoły Podstawowej

18.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

19.00 – Nauka dla młodzieży z Gimnazjum, Szkół Ponadgimnazjalnych, młodzieży studiującej i  pracującej

 

Sobota 16 XII 2017    DZIEŃ SPOWIEDZI

  7.30 – Spowiedź dla dorosłych

  8.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

  9.00 – Spowiedź dla młodzieży z Gimnazjum i Szkół Ponadgimnazjalnych

  9.30 – Msza Św. z nauką dla młodzieży z Gimnazjum i Szkół Ponadgimnazjalnych

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego

16.00 – Spowiedź dla dzieci kl. III - VII Szkoły Podstawowej

16.30 – Msza Św. Roratnia z nauką dla dzieci

17.30 – Spowiedź dla dorosłych

18.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

19.00 – Spowiedź dla młodzieży studiującej i pracującej

19.15 – Nauka dla młodzieży studiującej i pracującej       

                     

Niedziela 17 XII 2017

  7.30 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

  9.30 – Msza Św. z nauką dla młodzieży 

10.45 – Msza Św. z nauką dla dzieci

12.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego

17.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych – zakończenie rekolekcji