Parafia

Pneuma

         ADWENT 2018                                                                                                           nr 67

  

 Papież Franciszek - ADWENT... ta podróż nigdy się nie kończy!

 

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dzisiaj, w pierwszą niedzielę Adwentu rozpoczynamy nowy rok liturgiczny, to znaczy nową drogę Ludu Bożego z Jezusem Chrystusem, naszym Pasterzem, który prowadzi nas w dziejach, ku wypełnieniu Królestwa Bożego. Dlatego dzień ten ma szczególny urok, pozwala nam doświadczyć głębokiego poczucia sensu historii. Odkrywamy na nowo piękno tego, że wszyscy jesteśmy w drodze: Kościół, ze swoim powołaniem i misją, i cała ludzkość, narody, cywilizacje, kultury - wszyscy w drodze na drogach czasu.

W drodze dokąd? Czy istnieje wspólny cel? Co jest tym celem? Pan odpowiada nam przez proroka Izajasza. I mówi tak: „Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pana stanie mocno na wierzchu gór i wystrzeli ponad pagórki. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana do świątyni Boga Jakubowego! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami"(2,2-3).

To nam mówi Izajasz o celu, do którego zmierzamy. Jest to powszechna pielgrzymka do wspólnego celu, którym w Starym Testamencie jest Jerozolima, gdzie wznosi się świątynia Pana, bo stamtąd, z Jerozolimy przyszło objawienie oblicza Boga i Jego prawa.

Objawienie znalazło swoje wypełnienie w Jezusie Chrystusie, a „świątynią Boga" stał się On sam, Jezus Chrystus, Słowo, które stało się ciałem: to On jest przewodnikiem a zarazem celem pielgrzymki ludu Bożego. I w Jego świetle także inne narody mogą podążać ku Królestwu sprawiedliwości i pokoju. Mówi dalej prorok: „swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny" (2,4). Pozwalam sobie powtórzyć to, co powiada prorok: „swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny". Kiedy to się stanie? Jak pięknym dniem będzie ten, kiedy zdemontowana zostanie broń, by stać się narzędziami pracy! To jest możliwe! Postawmy na nadzieję, nadzieję na pokój, który będzie możliwy!

Ta podróż nigdy się nie kończy. Tak jak w życiu każdego z nas zawsze trzeba wyruszać na nowo, podnieść się, odnajdywać na nowo poczucie celu naszego istnienia, tak też wielka rodzina ludzka musi zawsze odnawiać wspólną perspektywę, ku której zdążamy. Perspektywę nadziei, by dokonać dobrej podróży! Okres Adwentu, który dziś na nowo rozpoczynamy przywraca nam perspektywę nadziei, nadziei, która nie zawodzi, ponieważ opiera się na Słowie Bożym. Nadzieja ta nie zawodzi, bo Pan nigdy nie zawodzi! On jest wierny! On nie zawodzi! Odczujmy, pomyślmy o tym pięknie! 

Wzorem takiej postawy duchowej, tego sposobu bycia i podążania drogą życia jest Maryja Panna. Prosta wiejska dziewczyna, która nosi w sercu całą nadzieję Boga! W jej łonie, nadzieja Boga przyjęła ciało, stała się człowiekiem, stała się historią: Jezusem Chrystusem. Jej Magnificat jest kantykiem wędrującego Ludu Bożego, wszystkich ludzi, którzy pokładają nadzieję w Bogu, w moc Jego miłosierdzia. Dajmy się Jej prowadzić w tym czasie oczekiwania i aktywnego czuwania, bo Ona jest matką, wie jak nas prowadzić!"

źródło:  https://www.deon.pl

 

Trzy sposoby działania Ducha Świętego

 

 

Witraż w oknie frontowym kościoła pw. Zesłania Ducha Świętego w Częstochowie, dar Kół Żywego Różańca.

 

 Aby nadać chrześcijańskiemu życiu bardziej "praktyczny" wymiar, musimy wyodrębnić miejsca i środki, jakich Duch Święty udziela nam dla "poznania chwały Bożej, która jest na obliczu Jezusa Chrystusa" (2 Kor 4, 6).

 

 1. Najbardziej powszechne jest "słowo pisane", czyli Biblia. Duch Święty pozwala nam odkrywać to, o czym ojcowie Kościoła mówią od zawsze, czyli fakt, że cała Biblia opowiada o Chrystusie, a Słowo Boże znajduje się na każdej stronie Pisma Świętego.

Duch uczy nas duchowej lektury Biblii, która polega właśnie na odczytywaniu jej w odniesieniu do Chrystusa, ponieważ On jest jej wypełnieniem.

Podczas jednego z modlitewnych zgromadzeń po odczytaniu fragmentu Pisma Świętego, w którym Eliasz zostaje porwany do nieba i pozostawia Elizeuszowi podwójną część swojego ducha, usłyszałem modlitwę uczestniczącej w spotkaniu kobiety: "Dzięki, Jezu, że wstępując do nieba, nie zostawiłeś nam tylko części swojego Ducha, lecz dałeś nam Go w całości. Dziękujemy, że nie zostawiłeś Go jednemu uczniowi, lecz wszystkim ludziom!".

Oto najwyższej jakości duchowa, chrystologiczna lektura Biblii, wyniesiona ze szkoły samego Ducha Świętego!

 2. Drugim środkiem działania Ducha jest modlitwa. Przez modlitwę Duch Święty nie tylko daje nam poznać Jezusa, ale też zaszczepia w nas swoją modlitwę, przekazuje nam swoje zamiary i intencje. Przemienia nas w Chrystusie.

To Duch Syna Bożego modli się w nas. Najlepszym sposobem na rozpoczęcie modlitwy jest skierowanie prośby do Ducha Świętego, aby zjednoczył nas z modlitwą Jezusa. W Ewangelii Jezus modli się o każdej porze dnia: o świcie, zmierzchu, w nocy. Modląc się w którejś z tych godzin, możemy "stanąć obok" modlącego się Jezusa i pozwolić, by Duch Święty wychwalał w nas Ojca i Mu błogosławił.

Podczas każdej modlitwy "wszyscy odzwierciedlamy w naszej odkrytej twarzy chwałę Pana i jesteśmy przemieniani na ten sam obraz, zyskując coraz większą chwałę, za sprawą Pana, który jest Duchem" (2 Kor 3, 18).

 3. Kontynuując ten tok myślenia, należy stwierdzić, że Duch najintensywniej działa w Eucharystii. Duch Święty, dzięki któremu Ciało i Krew Chrystusa są obecne na ołtarzu, sprawia również, że są one obecne w nas. Bez słów uzmysławia nam również, że jest to "drogocenna krew Chrystusa" (1 P 1, 19) przelana za każdego z nas, uczy nas "zważać na ciało Pańskie" (1 Kor 11, 29) i zgłębiać niewyczerpaną tajemnicę odkupienia, które dokonuje się w nas za każdym razem, kiedy w pełni uczestniczymy w Eucharystii.

 Święty Ireneusz z Lyonu pisał, że Duch Święty jest "naszą komunią z Chrystusem".

 Fragment z książki Raniero Cantalamessy OFM "W co wierzysz?"

źródło:  https://www.deon.pl

 

PROGRAM REKOLEKCJI ADWENTOWYCH

W PARAFII P.W. ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO  W CZĘSTOCHOWIE

W DNIACH 14 – 16 XII 2018 r.

Rekolekcje poprowadzi ks. Adam Polak

 Piątek 14 XII 2018

  8.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

  9.30 – Wizyta u chorych

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego

16.30 – Msza Św. Roratnia z nauką dla klas I - VIII Szkoły Podstawowej

18.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

19.00 – Nauka dla młodzieży z Gimnazjum, Szkół Ponadgimnazjalnych, młodzieży studiującej i pracującej

 

 Sobota 15 XII 2018 - DZIEŃ SPOWIEDZI

  7.30 – Spowiedź dla dorosłych

  8.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

  9.00 – Spowiedź dla młodzieży z Gimnazjum i  Szkół Ponadgimnazjalnych

  9.30 – Msza Św. z nauką dla młodzieży z Gimnazjum i Szkół Ponadgimnazjalnych

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego

16.00 – Spowiedź dla dzieci kl. III - VIII Szkoły Podstawowej

16.30 – Msza Św. Roratnia z nauką dla dzieci

17.30 – Spowiedź dla dorosłych

18.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

19.00 – Spowiedź dla młodzieży studiującej i pracującej

19.15 – Nauka dla młodzieży studiującej i pracującej

 Niedziela 16 XII 2018

  7.30 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

  9.30 – Msza Św. z nauką dla młodzieży

10.45 – Msza Św. z nauką dla dzieci

12.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych

15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego

17.00 – Msza Św. z nauką dla dorosłych – zakończenie rekolekcji