Parafia

Pneuma

         BOŻE NARODZENIE 2017                                                                                                               nr 63

 

O Panie, Ty mnie kochasz do tego stopnia, że narażając swoją chwałę, przyszedłeś do nas jako człowiek „całkowicie bezsilny”, ale „wszechpotężny Miłością”.

                                                                                                                                         Michel Quoist

 

Z okazji świat Bożego Narodzenia pragniemy złożyć wam Kochani Parafianie najserdeczniejsze życzenia na te święta i zbliżający się nowy rok kalendarzowy: obfitości łask Bożych, zdrowia, szczęścia. Aby ten który przychodzi i rodzi się  w betlejemskiej szopie, narodził się na nowo w Naszych Rodzinach i naszych sercach. Niech napełnia każdego z nas swoją miłością abyśmy te miłość mogli nieś dalej.

                                                                                                                           Duszpasterze

 CZUŁOŚĆ BOGA NAJPEŁNIEJ OBJAWIA SIĘ W BOŻYM NARODZENIU

O czułości Boga, mówił Papież w homilii, którą wygłosił w kaplicy w Domu św. Marty. Inspiracją był fragment z księgi proroka Izajasza, gdzie Bóg zwraca się do nas jak ojciec do dziecka, upodabniając swój głos do głosu malucha. W pierwszym rzędzie zapewnia go: „Nie lękaj się, przychodzę ci z pomocą”.

„Wydaje się, że Bóg chce nam zaśpiewać kołysankę. Bóg jest do tego zdolny. Jego czułość jest taka jak ojca i matki. Wiele razy powiedział: «Jeśli nawet matka zapomni o swoim dziecku, ja nie zapomnę». Nosi nas w swoim sercu. Jest Bogiem, który w tym dialogu staje się mały, abyśmy mogli Go zrozumieć, abyśmy mogli Mu zaufać i abyśmy mogli z odwagą Pawła, który dobiera słowa, powiedzieć: «Tatusiu, Abba». Tatusiu... I to jest czułość Boga” – powiedział Ojciec Święty. Franciszek dodał, że Bóg niejednokrotnie nas upomina, jest wielki, wszechmocny, ale jednocześnie z czułością zbliża się do nas. I to jest tajemnica, jedna z piękniejszych rzeczy. „To wszechmocny Bóg staje się mały i w tej małości nie traci Swej wielkości. W tej dialektyce wielkie jest małe: to jest czułość Boga. Wielkie, które staje się małe, i małe, które staje się wielkie. Boże Narodzenie pomaga nam zrozumieć tę tajemnicę, w stajni... mały Bóg. Przychodzi mi do głowy pewne stwierdzenie. «Czym jest boskość? Co jest najbardziej boskie?». «Non coerceri a maximo, contineri tamen a minimo divinum est» [Być nieogarnionym przez największe, a jednocześnie mieszkać w najmniejszym boską jest rzeczą] To znaczy - nie bójmy  się wielkich rzeczy, ale bierzmy pod uwagę małe. To jest boskie, jedno i drugie” – kontynuował Franciszek.

Bóg nie tylko nam pomaga – stwierdził Papież – ale także obiecuje radość, wielkie zbiory i pomoc w kroczeniu w przyszłość. Bóg bowiem nie tylko jest ojcem, ale także tatusiem. „Czy potrafię rozmawiać właśnie z takim Bogiem a może się lękam? Niech każdy odpowie sam. Ale ktoś może powiedzieć, zapytać: «Ale gdzie znajduje się teologicznie miejsce czułości Boga? Gdzie można ją naprawdę znaleźć? Gdzie jest to miejsce, gdzie objawia się najpełniej?». «To są rany». Moje rany, twoje rany, kiedy spotyka się Jego rana z moją. W Jego ranach zostaliśmy uzdrowieni” – stwierdził Franciszek. Jako przykład Ojciec Święty podał przypowieść o Dobrym Samarytaninie. To on nad kimś się pochylił, opatrzył mu rany i zapłacił za jego leczenie. „To jest teologicznym miejscem Bożej czułości: nasze rany”. Na zakończenie Franciszek zachęcił, abyśmy pamiętali, że Jezus mówi do nas: „Pokaż mi swoje rany. Chcę je uleczyć”.

Źródło:http://pl.radiovaticana.va/news/2017/12/14/papie%C5%BC_czu%C5%82o%C5%9B%C4%87_boga_najpe%C5%82niej_objawia_si%C4%99_w_bo%C5%BCym_narodzen/1354770

 OBYCZAJE I OBRZĘDY BOŻEGO NARODZENIA

Tradycja rodzinnej, uroczystej wieczerzy jest dzisiaj bardzo mocno zakorzeniona w polskich domach. Obyczaj ten zauważono i zapisano już w XVII w., choć przypuszcza się, że był praktykowany już dużo wcześniej. Jego istotnym elementem jest zachowanie postu. Wieczerzę poprzedza przygotowanie choinki, jak też domowej szopki. Pod białym obrusem kładzie się kilka źdźbeł siana (symbolika szopki betlejemskiej). Do stołu zasiada się po ukazaniu pierwszej gwiazdy na niebie. Uczestnicy kolacji dzielą się białym opłatkiem, składają życzenia, wybaczają wzajemne urazy. Przyjęło się pozostawienie wolnego nakrycia przy stole dla niespodziewanego gościa lub też symbolicznie dla Chrystusa. Tradycyjnie podaje się dwanaście potraw.

CZYTANIE PISMA ŚWIĘTEGO - Jedną z najważniejszych czynności jakie powinniśmy uczynić przed wieczerzą wigilijną jest przeczytanie fragmentu Pisma Świętego Ewangelii  wg św. Łukasza (Łk 2, 1-14) by przypomnieć sobie jak wspaniały jest Nasz Bóg, który tak mocno nas kocha, że zsyła nam Swojego syna Jezusa Chrystusa, który odkupił nasze grzechy i daje nam możliwość życia wiecznego.

SIANO WIGILIJNE - powszechnie zachowywany jest zwyczaj wkładania siana pod obrus na stół, przy którym będzie spożywana uroczysta wieczerza wigilijna. W dawnych wiekach i różnych częściach Polski zwyczaj ten różne przybierał formy. Przypomina on nam o ubóstwie groty betlejemskiej i Maryi, która złożyła narodzonego Chrystusa na sianie w żłobie.

TRADYCYJNE POTRAWY - ilość potraw podawana na stół wigilijny bywa różna. czasach przeszłych wieczerza chłopska składała się z siedmiu potraw, szlachecka z dziewięciu a pańska z jedenastu. Dzisiaj jest zwyczaj podawania dwunastu potraw. Są to na ogół: zupa rybna lub migdałowa, albo piwna lub też barszcz, ryby różne z tradycyjnymi przyprawami (np. karp na szaro lub szczupak po żydowsku), groch, grzyby, kluski z makiem, owoce świeże, suszone lub gotowane. Uzależnione jest to od danego regionu a jak wiemy tradycja przygotowywania uczty wigilijnej przechodzi z dziada - pradziada.

PIERWSZA GWIAZDA - w Polsce nie zasiada się do wieczerzy wigilijnej "zanim gwiazda nie powoła wszystkich do połamania się opłatkiem". Uroczystą wieczerzę rozpoczyna się, gdy ukaże się pierwsza gwiazda na niebie, na pamiątkę gwiazdy betlejemskiej, o której mówi św. Mateusz, a którą gdy ujrzeli Mędrcy "bardzo się uradowali". Zwyczaj ten jest głęboko zakorzeniony w polskiej kulturze i jest przestrzegany do dnia dzisiejszego.

WOLNE MIEJSCE PRZY STOLE - znanym i powszechnie obecnym w Polsce jest zwyczaj pozostawiania wolnego miejsca przy stole wigilijnym. Wolne miejsce przy stole w czasie wieczerzy wigilijnej jest "przeznaczone dla przygodnego gościa, którego w ten sposób traktuje się rodzinnie". Pozostawiając wolne miejsce przy stole, wyrażamy także serdeczną pamięć o naszych bliskich i drugich, którzy nie mogą spędzić świąt razem z nami. Wolne miejsce przy stole oznaczać może również członka rodziny który zmarł lub też w ogóle pamięć o wszystkich zmarłych z rodziny.

OPŁATEK WIGILIJNY - najważniejszym i kulminacyjnym momentem wieczerzy wigilijnej jest obrzęd łamania się opłatkiem. Następuje on po modlitwie i złożeniu sobie życzeń, a więc na samym początku wieczerzy wigilijnej, gdy ukaże się pierwsza gwiazda na niebie. Dzielenie się opłatkiem oznacza wzajemne pojednanie się jednych z drugimi. Uczy, że ostatni nawet kawałek chleba należy podzielić z bliskim, zbliża oddalonych, łączy umarłych z żywymi. "Wyciągnięta dłoń z okruchem chleba sięga po rzeczywistość". Ten tak bardzo rozpowszechniony i głęboko od wieków zakorzeniony w kulturze polskiej obrzęd jest otwarciem "serca sięgając krańców świata miłość"

SZOPKA LUB ŻŁOBEK - zwyczaj ustawiania z figurek sceny Bożego Narodzenia zwanej "Szopką" lub tez choćby żłobka z sianiem i leżącą w nim figurką Dzieciątka Jezus sięga roku 1223. W tym to roku miało miejsce pamiętne świętowanie Bożego Narodzenia zorganizowane przez św. Franciszka z Asyżu, jako pierwsze w historii w miejscowości Greccio. Mała, nikomu dotychczas nieznana osada stała się nowym Betlejem, kiedy to w obszernej grocie wymytej ze skał wulkanicznych, należącej do szlachetnego rycerza i przyjaciela św. Franciszka imieniem Giovanni Velita, została urządzona pierwsza szopka. Z Greccio, która stała się jakby nowym Betlejem, żywe wyobrażenie żłobka, owoc serca Świętego, potrafiącego wcielać z życie najsubtelniejszą poezję, rozprzestrzenił się na całą Italię, na Europę i na cały świat. Zachował jedną nienaruszalną - mimo różnicy kultur i folkloru - swą zasadniczą treść, treść autentycznie ewangeliczną, która według pragnień Franciszka powinna była dotrzeć do wszystkich kontemplujących żłobek - szkołę prostoty, ubóstwa i pokory.

CHOINKA - w wigilię Bożego Narodzenia niemal każda polska rodzina umieszcza w swoim mieszkaniu i dekoruje choinkę, zwaną w Zachodniej Europie drzewkiem bożonarodzeniowym, czy też drzewkiem Chrystusa. Choinka, która przywodzi nam na myśl "drzewo życia", jest symbolem na wskroś chrześcijańskim. Ubiera się ją w domu na pamiątkę naszych pierwszych rodziców - Adama i Ewę. Przypomina ona nam naukę o upadku i Odkupieniu rodzaju ludzkiego.

 KOLĘDOWA WIZYTA DUSZPASTERSKA

Święta Bożego Narodzenia to Święta pełne miłości, braterstwa i radości. Nie dziwi więc nikogo w tym czasie widok kapłana, duszpasterza odwiedzającego domy swoich parafian.

Kulminacyjnym punktem odwiedzin kapłana są bogate w treści modlitwy: najpierw wspólnie odmówiona Modlitwa Pańska, a później modlitwa błogosławieństwa i pokropienie wodą święconą mieszkańców i domu. Miło, kiedy podczas odwiedzin kolędowych bierze w nich udział cała rodzina.

Na stole powinny znajdować się: Pismo Święte, krzyż, świece, woda święcona i kropidło.

Tematem wizyty duszpasterskiej są przede wszystkim kwestie natury religijnej. Niekiedy ta krótka wizyta staje się okazją do podjęcia rozmowy o bardzo ważnych i trudnych sprawach, które wymagają poświęcenia zdecydowanie większej ilości czasu. Dlatego jeśli zachodzi taka potrzeba, właśnie na kolędzie jest możliwość umówienia się z duszpasterzem w dogodnym dla obu stron terminie.

Zazwyczaj parafianie z radością oczekują na przybycie swojego duszpasterza, goszcząc go w progach swojego domu. Niestety zdarzają się też zamknięte drzwi. Jednak nie zawsze muszą one oznaczać niechęć do księdza ze strony parafian. Najczęstszym dziś tego powodem jest po prostu praca domowników, która uniemożliwia wspólne spotkanie. Dlatego jeśli ktoś jest nieobecny w domu (z różnych przyczyn), a ma życzenie wizyty duszpasterskiej, może zawsze skontaktować się osobiście lub telefonicznie z proboszczem parafii, aby umówić się na kolędę w innym, dogodnym terminie.

Informacje o darowiznach na cele kultu religijnego

Konto Parafialne

Bank Pekao SA I Oddział w Częstochowie

62 1240 1213 1111 0000 2399 2663

 

Darowizna na Kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą

Przy darowiźnie na ten cel nie ma żadnych limitów. Jednakże, zgodnie z art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, kościelna osoba prawna jest obowiązana przedstawić darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. Uwaga: do odliczenia tej darowizny nie jest potrzebna wpłata na rachunek bankowy, jednak Kościół Rzymskokatolicki w Polsce zobowiązał wszystkie swoje osoby prawne, w szczególności parafie, aby darowizny przyjmowane były wyłącznie na rachunek bankowy.

Poniżej przepisy odnoszące się do poszczególnych darowizn oraz wzory umowy darowizny, pokwitowania i sprawozdania. 

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 26.  1.  Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot:  

1)   (skreślony),  

2)    składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.):

a)  zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,

b)   potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku,  

3)    (uchylony),  

4)    (uchylony),  

5)   dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika,  

6)    wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne,  

6a)   wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet w lokalu (budynku) będącym miejscem zamieszkania podatnika w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł,  

7)    (skreślony),  

8)   (skreślony),  

9)    darowizn przekazanych na cele:

a)  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,

b)  kultu religijnego,

c)  krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz. 1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2215), w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew określonego przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy - w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6 % dochodu.  

10)   (uchylony).

Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 55. 1. Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2-6.

2. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych.

3. Dochody z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych oraz spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na inwestycje sakralne, o których mowa w art. 41 ust. 2, i te inwestycje kościelne, o których mowa w art. 41 ust. 3, których przedmiotem są punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.

4. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania i od świadczeń na fundusz gminny i fundusz miejski, od nieruchomości lub ich części, stanowiących własność tych osób lub używanych przez nie na podstawie innego tytułu prawnego na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części zajmowanej na wykonywanie działalności gospodarczej.

5. Zwolnienie od opodatkowania podatkiem od nieruchomości oraz od świadczeń na fundusz gminny i fundusz miejski obejmuje nieruchomości lub ich części przeznaczone na cele mieszkalne duchownych i członków zakonu, jeżeli:  

1)   są one wpisane do rejestru zabytków,  

2)   służą jako internaty przy szkołach i seminariach duchownych, domy zakonów kontemplacyjnych, domy formacyjne zakonów i domy księży emerytów (sióstr emerytek),  

3)   znajdują się w budynkach kurii diecezjalnych i biskupich, zakonnych zarządów generalnych i prowincjalnych w Sekretariacie Prymasa Polski i w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski.

6. Nabywanie i zbywanie rzeczy i praw majątkowych przez kościelne osoby prawne w drodze czynności prawnych oraz spadkobrania, zapisu i zasiedzenia jest zwolnione od podatku od spadków i darowizn oraz opłaty skarbowej, jeżeli ich przedmiotem są:  

1)   rzeczy i prawa nie przeznaczone do działalności gospodarczej,  

2)   sprowadzane z zagranicy maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

7. Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. W odniesieniu do darowizn na inne cele mają zastosowanie ogólne przepisy podatkowe.

8. Kościelne jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 12, mogą być na wniosek kościelnej osoby prawnej uznane przez właściwą izbę skarbową za odrębne podmioty podatkowe, jeśli są organizacyjnie wyodrębnione.

9. Nabywanie rzeczy i praw majątkowych, o których mowa w ust. 6, jest zwolnione od opłat sądowych i notarialnych, z wyłączeniem opłat kancelaryjnych.

Biblioteka Parafialna

"Biblioteka jest szczególną świątynią twórczego ducha ludzkiego, który odzwierciedla Słowo Boże -Tchnienie, jakie towarzyszyło dziełu stworzenia świata i człowieka." (Jan Paweł II do młodzieży, Warszawa 1999 r.)





B
iblioteka Parafialna

czynna we wtorek i czwartek

w godzinach od 17.00 do 18.00

w Kancelarii Parafialnej.

W okresie ferii zimowych i wakacji - nieczynna


W bibliotece czytelnik ma wolny dostęp do półek. Może także skorzystać z katalogu autorskiego i rzeczowego, dzięki czemu szybciej znajdzie poszukiwaną pozycję książkową. Obecnie księgozbiór obejmuje ok. 2000 woluminów.

Zbiory biblioteki obejmują:

* literaturę religijną dotyczącą:

- Pisma Świętego

- historii Kościoła

- katolickiej nauki społecznej

- homiletyki (kazania, materiały pomocnicze dla księży)

- chrystologii i mariologii

- życiorysów Ojców Kościoła, świętych i błogosławionych

- duchowości (rozważania religijne)

- papieża Jana Pawła II

- dokumentów Kościoła i dokumentów papieskich (encykliki, adhortacje, listy apostolskie)

* literaturę piękną polską, powszechną i klasyczną, a także popularnonaukową

* literaturę dla dzieci (w tym lektury szkolne)

* czasopisma religijne: „Różaniec”


Czytelnia on-line

Biblia

Katechizm Kościoła Katolickiego

Czytania na każdy dzień


Warto przeczytać

LEKTURA NA "ROK DUCHA ŚWIĘTEGO"

Książki zawierają wiele praktycznych uwag dotyczących posługiwania darami a także omawiają zasady chrześcijańskiego wzrostu.

"Pięćdziesiątnicą trzeba żyć" Charles Whitehead

„Łaska zesłania Ducha Świętego jest skierowana do każdego chrześcijanina, należy ją przyjąć i żyć nią, dzień po dniu. Mam nadzieję, że stronice tej książki będą pomocne dla otwarcia wciąż zamkniętych drzwi, pozwalając Duchowi Świętemu wejść i przeprowadzić dzieło przemiany każdej cząstki naszego życia. Moją modlitwą są słowa Papieża Jana XXII: Przyjdź Duchu Święty, odnów swe cudowne działanie w naszych czasach – daj nam nową Pięćdziesiątnicę” (źródło: z przedmowy Charlesa Whiteheada)

 

"Duch Święty w działaniu" Józef Kozłowski SJ

"W tych wszystkich sytuacjach przychodzi na pomoc ludzkiej słabości Duch Święty, który pragnie doprowadzić każdego człowieka do spotkania z Bogiem i poddania się Jego przewodnictwu. Na przeszkodzie temu pragnieniu Serca Bożego staje ludzka ułomność, gnuśność, czasem zatwardziałość czy wręcz nieufność. Książka ta ma być świadectwem tego, jak Duch Święty okazuje się większy od wszelkich ludzkich ograniczeń. Jest próbą oświetlenia ludzkiej rzeczywistości światłem zaczerpniętym od Dawcy Światłości. Jest wreszcie oddaniem chwały Temu, który tak często bywa niedostrzegany i niedoceniany, choć zawsze jest pierwszym Dawcą wszelkiego dobra.” (źródło: Wprowadzenie)

 

LEKTURA O WIELKICH PAPIEŻACH - JAN XXIII I JAN PAWEŁ II

"Człowiek imieniem Jan : życie papieża Jana XXIII" Alden Hatch

Książka jest biografią "Dobrego Papieża Jana", którego Bóg postawił w wielu miejscach, gdzie należało bronić człowieka, wiary i Kościoła. Opowiada o życiu papieża, który "zwołał Sobór, aby otworzyć ramiona Kościoła dla wszystkich ludzi, którzy tego pragną".

 

"Jan Paweł II (1920-2005) : Pielgrzym w Ojczyźnie" Grzegorz Piotrowicz, Jerzy S. Kowalski

Jan Paweł II szedł przez cały świat i nauczał. Dla nas, Jego rodaków szczególnie miłe były Jego wizyty w Polsce. W książce odnaleźć można najważniejsze słowa wypowiedziane na pielgrzymich szlakach po Polsce. (źródło: Wstęp)

 

"Pamięć i tożsamość" Jan Paweł II

Książka prezentuje refleksje Jana Pawła II jakie dojrzewały w Nim w obliczu różnorakich form zła, wobec którego nie tracił nigdy perspektywy dobra, przeświadczony, że to ono ostatecznie zwycięża. Ojciec Święty w cyklu "rozmów na przełomie tysiącleci" podjął refleksję nad obecnymi zjawiskami w świetle minionych dziejów, dał całym ludom możliwość obudzenia w sobie, poprzez uważny powrót do "pamięci", żywego poczucia własnej "tożsamości".(źródło: Wstęp)

 

LEKTURA NA WIELKI POST

„Szukam Twojego oblicza” Anastasio Ballestrero

Refleksje zawarte w książce „mogą być pożyteczne każdemu, kto kocha Kościół, Jezusa i Jego tajemnice. Oby rozpaliły w duszach tych, którzy nad nimi będą rozmyślać pragnienie Boga, pragnienie wyłącznej przynależności do Niego i służby w Jego królestwie” (źródło: Wstęp)

 

„Kwadrans szczerości : wprowadzenie do modlitwy codziennego rachunku sumienia” Józef Augustyn

Książka zawiera rozważania na temat: „Co znaczy wziąć na serio nasze pragnienie modlitwy”, „Istota ogólnego rachunku sumienia” oraz pięć rozważań opartych na pięciu punktach rachunku sumienia. Praktyczne ćwiczenia proponowane przez autora w sposób skuteczny pomagają w odkrywaniu prawdziwych motywów naszych działań, mogą być także traktowane jako wprowadzenie do codziennej osobistej modlitwy. (źródło: Wstęp)

 

„W drodze z Chrystusem : biblijny przewodnik trzydziestodniowych rekolekcji oparty na Ćwiczeniach Duchowych św. Ignacego Loyoli” Jozef Neun

Książka pomyślana jest jako przewodnik w trzydziestodniowych rekolekcjach. Każdy rozdział zawiera: temat dnia, krótkie punkty do medytacji, wskazówki dotyczące dalszych czytań oraz podstawowe pytania do refleksji. „Ćwiczenia Duchowe” św. Ignacego Loyoli mają na celu pomóc każdemu w odnalezieniu i uświadomieniu sobie sensu życia oraz doprowadzić do podjęciu praktycznych decyzji. (źródło: Wstęp)

 

LEKTURA NA CO DZIEŃ

„Ewangelia na co dzień” Roman Rogowski

"Ewangelia na co dzień" jest zbiorem krótkich artykułów, stanowiących teologiczną refleksję nad Bożym Słowem, zawartym zarówno w Ewangelii, jak i w innych księgach nowotestamentalnych, które są kontynuacją Dobrej Nowiny. Jest to refleksja "na co dzień": przez swoją małą objętość i prostotę przeznaczona jest dla każdego i na każdy dzień. (źródło: „Wstęp”)

 

"Poszukiwania w wierze” Jacek Salij

Komu potrzebny jest Kościół?. Czy Żydzi ukrzyżowali Pana Jezusa?. "Dlaczego księża o tym nie mówią?". Możliwość i znaczenie objawień prywatnych. Żeby nie cierpieć bezużytecznie. Ekskomunika. Niezmienność Ewangelii i zmienność praw kościelnych. Na te i inne pytania zadawane przez "szukających drogi" odpowiada Jacek Salij, dominikanin. (źródło: okładka)

 

„Credo: prawdy wiary w nauczaniu Biblii” Tadeusz Żychiewicz

Książka ta pragnie postawić przed czytelnikiem - niekompletne zresztą bo ograniczone do Składu Apostolskiego - pytania najprostsze : w co wierzysz? Czego oczekujesz? Jakie są twoje nadzieje? Wszystkie te pytania zmierzają w kierunku konkretyzacji sprawy wspólnoty we wierze, nadziei i miłości. Odpowiada na nie w sposób także możliwie najprostszy, a zarazem najbardziej chyba odpowiedzialny: Pismem Świętym. Nie jest bowiem ważne i miarodajne co też ktokolwiek z nas sądzi o tym i owym. Nawet i to nie jest naprawdę ważne, co mniemają sławni teologowie. Istotne i miarodajne jest to, co o prawdach wiary i nadziei chrześcijańskiej mówi samo Pismo Święte, fundamentalna Księga chrześcijaństwa i podstawowe źródło Kościoła. (źródło: Wstęp)

Galeria

STRONA W BUDOWIE